• هدف اصلی مقالات: بررسی طراحی، کارکرد و کارایی پانسمان‌های زخم با هدف بهبود محیط زخم، کاهش عفونت و تسریع فرایند ترمیم بافت.
  • نوع پانسمان‌ها: شامل پانسمان‌های غیرچسبنده، هیدروژل‌ها، هیدروکلوئیدها، فوم‌ها، نانوفیبراتورها و پانسمان‌های کامپوزیت که ممکن است حامل داروها یا مواد بیوفیبر برای تقویت ترمیم باشند.
  • محیط زخم: مطالعه بر تأمین رطوبت مناسب، کنترل pH، تبادل گازها، مدیریت ترشحات و ممانعت از تشکیل بیوفیلم برای کاهش خطر عفونت.
  • روش‌های ارزیابی: ارزیابی بالینی شامل اندازه‌گیری کاهش سطح زخم، زمان بهبود، درد و نیاز به سیستم‌های درمانی؛ مطالعات آزمایشگاهی و فیزیولوژیک برای بررسی ایمنی و سازگاری با بافت.
  • ایمنی و پایداری: بررسی حساسیت پوستی، سمیت سلولی، قابلیت جذب یا حذف پانسمان و تأثیرات بلندمدت بر روی پوست.
  • کاربردهای بالینی: زخم‌های دیابتی، سوختگی، زخم‌های فشاری، زخم‌های جراحی و زخم‌های بستر که نیازمند مدیریت دقیق رطوبت و عفونت هستند.
  • روند آینده: توجه به پانسمان‌های هوشمند با قابلیت انتشار دارو هدفمند، پاسخ به محیط زخم و استفاده از نانوتکنولوژی برای بهبود کارایی و ایمنی.